A. Camus en zijn visie op hoop

Live forum: /viewtopic.php?t=18525

Goedele Landuyt

27-05-2009 10:27:54

Een examenvraag op Toledo was: "Vergelijk de visie van A. Camus met die van Gabriel Marcel i.v.m. de hoop".

Nu ken ik G. Marcel wel, dat is die kerel op pg 117 die het belang aanhaalt van de vertrouwensrelatie en zegt dat hoop wordt waargemaakt in de interpersoonlijke sfeer. Maar A. Camus die ken ik precies niet. Vermoedelijk heb ik over hem heengelezen. Zijn er mensen die mij een tip kunnen geven, zoals bv het bladnummer waarop ik Camus in de cursus kan terugvinden?

Thanx!

Anne|ies

27-05-2009 10:56:36

Maar A. Camus die ken ik precies niet.

Nooit 'La peste' of ' L'étranger' moeten lezen in't middelbaar zeker? 8)

SH

27-05-2009 12:58:59

kheb dat precies ook gemist :( Kheb er ook niets van opgeschreven in nota's (en heb dat niet moeten lezen in het middelbaar...)
Kan/Wil iemand ons helpen?

THX!

Floddermousie

27-05-2009 13:16:20

dat staat ergens in het begin van de cursus
das die van het enige filsofische probleem is de suïcide (maar dan int frans)
komt erop neer dat er volgens hem geen hoop bestaat

en volgens den andere is er dus wel hoop in feite

Goedele Landuyt

27-05-2009 14:00:25

Ok, ik heb wat gegoogled en ben een document van het ‘vtk mechelen examenvragen religie’ tegengekomen en daar ben ik wel wat wijzer uitgeworden. Ik denk dat het als volgt zit: Marcel is ne christen en Camus is nen humanist. Voila, en dus kaderen zij hoop anders. Dus als ik die vraag krijg dan noteer ik hetvolgende:

Volgens Gabriël Marcel kan hoop pas in de interpersoonlijke sfeer waargemaakt worden. De hoop beweegt zich in de sociale sfeer, ze is gegrond in een vertrouwensrelatie.
-> Absolute hoop kan slechts gegrond zijn in een transcendent ‘Gij’, die volmaakt en definitief geluk kan garanderen, ondanks alles.

Volgens Albert Camus (in ‘Sysiphus en de revolte’): De confrontatie van de irrationele natuur met de naar redelijkheid vragende mens, mondt uit in de absurditeit.
-> 3 houdingen zijn mogelijk:
1) zelfmoord: capitulatie voor de zinloosheid
2) hoop: vlucht in de toekomst
3) revolte: het absurde herkennen zonder ervoor te capituleren.
* in de opstand tegen onschuldig lijden groeit het mens-zijn uit tot solidariteit.
* mens-worden is de mogelijkheden van het ogenblik uitputten, leven zonder uit te kijken
naar de toekomst, laat staan naar een hiernamaals.